Extirosli xikoyalar:

Ehtirosli qiz Mohira (1-qisim)

Hikoyamiz asosiy qahramoni Mohira 17 yoshli qiz. O’rta bo’yli juda kelishgan bo’lmasada yaxshi qaddi qomat va odamlarni o’ziga torta oldigan istaraga ega. Oilada faqat 3 kishi edilar: onasi va akasi. Otasi hali chaqaloqlik payti oilasini tashlab ketgan, shu sababli yoshlik chog’lari qiyinchilikda o’tgan. Onasi akasi ikkisini katta qilish uchun 2 joyda qattiq mehnat qilgandi: kunduzi fabrikada ishchi, kechqurun farrosh… Nima qilib bo’lsa ham bolalarini oyoq qo’ygani tinmay harakat qilgandi. Akasi o’qishga kirgach ham o’qib ham ishlab o’z ishini oyoqqa qo’yib olgach o’zlarini tiklab olishdi. Shu voqealar sabab Mohira ham o’z oldiga maqsadlar qo’ygandi: o’qishga kiradi, yaxshi mutaxassis bo’ladi, keyin bir oilaga beka. Oxirgi istakni hayolga keltirganda uyalib yuzi qizarib ketar, hali sevgi degan tuyg’uni tatib ko’rmagan o’zicha hayolida ideal juftni tasavvur qilishga urinardi xalos. Maktab paytlari ko’pam bu narsa haqida o’ylamasdi, hayoli o’qishda edi lekin kollej degan dargohga o’tgach o’zi yashab yurgan muhit o’zgarganini sezdi: bu yerda barchasi o’zgacha ekan deyarli hamma kim bilandir juft, sevishganlar, barcha ulg’aygan. TVda o’pishgan sahnani ko’rsa ham yuzini teskari olib qizaradigan Mohira uchun pana panada oshiq-mashuq o’yini qilib darsda hech nima bo’lmagandek o’tirgan kursdoshlari huddi boshqa olamdandek tuyulardi. Odamoviroq bo’lgani uchun boshida hamma bilan tezda chiqishib ketolmadi, faqat Nazira ismli qiz bilan dugona tutina oldi. Mohiraning butkul teskarisi bo’lgan bu qiz sho’x shaddod Mohiraga o’xshab sipo emas modaga qarab kiyinib pardoz qilib yurardi, boy oila farzandi – shu sabab oshiqlari qator qator bo’lsada o’z qadrini boshqalarga o’xshab qayerdagi pinhona “muhabbat”ga baholamasdi. Uning aynan shu jihati Mohiraga yoqqandi. Oradan oylar o’tdi. Ikki dugona bu orda ancha qalin bo’lib ketishdi. Ba’zi ba’zida Mohira uydagilardan ruxsat olib Naziralarnikida yotib qolardi.

Dekarbning birinchi sanasi Mohira uchun eng baxtli kun – tug’ulgan kuni. Erta bilan uyg’ongan qiz yotgan yerida bugungi rejalarini tuza boshladi: avval o’qishga boradi, birinchi paradan keyin Nazira bilan ularning kafesiga borib joy hozirlashadi, tushlikda guruhdoshlari bilan kichkina bazm, kechroq uyda oilasi bilan bazm. Bugun Nazira ham ularnikida qolishga va’da bergandi… Xush kayfiyatda o’rnini yig’di va o’tgan tug’ulgan kunida akasi sovg’a qilgan ajoyib musiqiy markazni yoqdi. Yoqtirgan musiqasi ostida oynaga qarab gimnastika qila boshladi. Egnidagi torroq futbolka va triko ulg’ayish alomatlari sezilib qolgan qomatini yanada ochib ko’rsatardi: ko’kraklari ancha to’lishibdi, sonlari ham yo’g’on tortgan… Aksiga qarab ozgina hayol surgan Mohira qomatini ko’zguga solib badanini silab qo’ydi. Sonlariga kaftini ishqaganda o’zida yengil titroq va hayojon his qildi, qilyotgan ishidan o’zi uyalib oynadan nari ketdi… Yuvinib chiqib onasi va akasi bilan choy ichdi. O’qishga ketmoqchi bo’lib turganda akasi eshigini taqqilatdi:

- Mohi, qachon tayyor bo’lasan?

- 5 minutda, nima edi akov? Biror ishiz bormi?

- Hmmm… tezroq tush. Pastda kutib turaman, o’qishga tashab o’taman seni.

- Xo’p.

Akasinig mashinasida kollejga yetib olgach kunning qolgan qismi o’zi tuzgan reja bo’yicha ketdi. Kursdoshlari bilan mazza qilib bayram qilishdi, tabriklar gullar sovg’alar...

Uyiga qaytgach onasi bilan o’zlari uchun kichik dasturxon yasatishdi, kamtorona bo’lsada onasi tayyorlagan lazzatli taomlar isi ishtahani qitiqlardi. Birin ketin qolgan kutilganlar ham kelishdi, avval akasi qo’lida ikkita katta guldasta bilan kirib keldi. Birinchi eng chiroyli dastani singlisiga uzatib tabrikladi, keyin onasiga ikkinchi dastani tutdi:

- Shunday singil dunyoga keltirganingiz uchun sizga rahmat.

Har doim shunaqa tabriklaydi akasi…

Keyingi mehmon eng yaqin dugonasi Nazira edi. U ham qo’lida chiroyli paket va karobkada tort ko’tarib kelibdi. Aslida bugungi bazmni sovg’a qilib bo’lgandi… Dasturxon atrofida o’tirgan yaqinlari bildirayotgan yaxshi tilaklardan Mohira yanada yonib

yashnadi

. Akasi ko’pdan xohlab yurgan qimmatbaho telefon sovg’a qildi, dugonasi esa paketga ishoa qilib kechqurun ochishini tayinlab qo’ydi. Qani har kuni shunday o’tsa. Bayramni tugatib yig’ishtirib xonaga kirishganda soat 12ga yaqinlashib qolgandi. Ikki qiz bir divanga joy solishdi. Xona chirog’I o’rniga tungi chiroqni yoqqan Mohira Naziraning kiyimlarini tungi libosga almashtirayotganini ko’rib qoldi, avval ham bunaqa holatga uchragan ediyu lekin negadir ayni damda dugonasi unga bir malakdek ko’rinib ketdi, ko’zlarini uzolmasdan qoldi.

- Iya jinnivoy, poylaydigan bo’p qopsizmi? – uning qarab turganini sezgan Nazira kulib qarab qo’ydi va egniga sonlari yarmini yopadigan moviy rang tungi kiyimni kiydi.

Qilgan ishidan uyaldan Mohira indamay olmadi…

- Mohi, sen hali sovg’amni ochmading…

- Mmm nima op kelding o’zi? – oradagi noqulaylikdan chiqish uchun Mohira tezda paketni ochdi.

- Op ko’rgin bilasan. – dugonasi ko’z qisib qo’ydi.

- Vuuyy… - Mohira ko’zlariga ishonmasdi qo’lida juda chiroyli ipak halat va yana bir komplekt qutida nimadir boridi.

- Qutniyam och… - buyurgandek dedi Nazira kulgancha.

- Hozir. – qutini ochgan Mohira to’xtab qoldi ichidagilarni olsammi olmasammi deya. Quti ichida halatga mos tungi shoyi libos va shunaqa rangli ich kiyimlar bor edi…

- Hayron qolma Mohi biz endi katta bo’p qoldik, yoki yoqmadimi? – Nazira o’ychan qaradi.

- Yoqdi… - ovozi qaltiradi Mohiraning. – Faqat bunaqa narsa kutmagandim.

Tez quchoqlab dugonasining yuzidan o’pib oldi.

- Bo’masa tez senam kiyinvolchi, sen qarading endi meni navbatim. – o’ziga yarashgan qitmirlik bilan davom qildi Nazira.

- Yo’q bo’maydi, teskari qarab tur…

- Mayli, buncha noz qilding – unga teskari burilgan Nazira hiringladi.

Tez tez egnidagi kiyimlarni yechgan Mohira ozgina o’ylab turib ich kiyimlarini ham yechib tashladi, yangi kiyimlarni kiyar ekan juda mayin mato badaniga xush yoqib ketdi, siynabandni taqqanda sezmadi ham yengil umuman botmasdi, ustiga tungi kiyimni ildi va sekin borib teskari turgan dugonasini quchdi.

- Rahmat Nazi, rosa yoqdi manga – deb qulog’iga pichirladi.

Ikkisi quchoqlashgancha ozgina turishdi va sekin joylariga yotishdi, Nazira bilan bo’layotgan barcha harakatlar Mohiga juda yoqardi. Dugonasining tafti undan kelayotgan ifor unda avval his qilmagan nimanidir uyg’ota boshladi. Xiragina chiroqda tovlanayotgan bo’liq sonlariga kaftini bosganda Nazida ham o’zgarishlar bo’lganini sezdi u ham endi tez tez nafas olar labini ozgina tishlagancha ko’zlarida allaqanday uchqun porladi. Ikkisida ham birinchi marta haqiqiy ehtiros uyg’ondi. Lablar o’zlariga bo’ysunmagan tarzda birlashdi, qo’llar esa bir birlariga chirmashib ketdi. Bo’salar ta’sirida mayin ovozda imlab qo’yishar, bir biridan go’zal ikki malak bir birini rosa erlashardi, bu harakatlar ikkisning ham ongini xiralashtirgan faqat faqat lazzat hissi ta’sirida edilar. Mohira Nazining sonlarini silab siypalab sekin ko’tarildi va kiyimlari ichiga qo’lini yurg’izib bellaridan quchdi. Pastgina ovozda oh tortgan Nazi sonlari bilab dugonasining oyog’ini qisib oldi, yuz ko’zlardan lablardan tinimsiz bo’sa almashishar, erkalashlar tanada o’zgarishlar chiqara boshladi. Naziraning qo’llari Mohining ancha bo’rtib qolgan ko’ksini silab qo’yar, kiyim ustdan ohista ezg’ilardi. Nafas olish endi hansirashga aylandi , badanlar qizib birlariga ishqalar, ishqdan mast qizlar bir vaqtda titroq his qilishdi va pishnagancha jim qolishdi. Bir necha daqiqadan keyin o’zlariga kelishgach nima qilib qo’yishganlarini anglashdi, lekin ikkisi ham bundan baxtiyor edilar.

- Jinnimiza? – uyalib dedi Mohi.

- To’polonchi ekansan… endi senikiga kemayman. – kulib dugonasi dudog’iga labini bosdi Nazira.

Ertasiga bir birlaridan ozgina hijolat tortishdi. Oradan bir hafta o’tdi, kulib yuzlari qizarar tungi ishq o’yinini shirin entikib eslab olishardi. O'qishdan chiqishgach birga Naziralarnikiga borishdi, odatda kunduzi ularnikida faqat xizmatkor ayol bo’ladi. Qolganlar ishda. Tez tez quvlashmachoq o’ynashgandekyugurib uyga kirib borishdi.

- Assalomu aleykum, Xolida xola. – ularni qarshilab chiqqan xizmatkor ayol b

ilan so’rashishdi.

- Vaaleykum assalom, qizlarim. Yaxshi keldinglarmi. – jilmayib alik oldi ayol.

- Yaxshi, xolajon. Bugun sizga o’zimni hisobimdan dam beraman. – dedi Nazira kulgancha. – Oyimdan havotirlanmang o’zim aytaman.

- Rahmat qizim, uy ishlarichi? Ovqat tayyormas hali…

- Uyog’ini o’ylamang Mohira bilan hammasini o’zimiz qilamiz. Bizam ozroq tayyorlanaylik endi… - uyalganga soldi o’zini Nazi…

Xolida xolani aldab suldab ikkisi uyiga jo’natib yuborishdi.

- Rosa tulkisanda… - Mohira asta belidan quchoqladi Nazining.

- Hammasi seni sog’inganimdan. – Nazira shart qarshisidagi qizning lablaridan o’pa ketdi.

Nechi tunlarni bedor o’tqazgan ikki qiz axir niyatga yetishishdi. Naziraning katta divanida bir birlarini apil tapil yechintirishga tushishdi. Qalin kiyimlar keyin ichdan kiyingan kofta tugamalari yechildi, Nazira dugonasi o’zi hadya qilgan ich kiyimda ekanligini ko’rib xursand bo’ldi. Mohiraning ko’kraklarini silab siypalar lablaridan so’rib tishlab olar. Mohira ham bunga javob qilib uning sonlarni bellaridan silar, ezib kaftini qornida yurg’izardi. Visol olovida yongancha bir birlariga mehr ulashishar, rohat bilan qiynashardi. Yoqimli ingroq va ohlar bilan huzurlanib bir biriga to’ymasdilar. Nazira Dugonasi ustiga chiqib olib bo’yni va yeklaridan hidlab o’pti, uning bag’rini yashirib turgan siynabandni yechib uloqtirdi. Ichida qaynayotgan qandaydir kuch uni shu harakatlarga undar, oldida uchlarini bo’rtib qattiq holga kelgan ko’kraklar o’ziga rom etardi. Lablarini ko’kraklar so’rg’ichlariga bosgan Nazira mayin so’rib olar bunga ko’zlari yumuq Mohira ingroq va to’shakni kaftida g’ijimlab javob qaytarardi. Rohar ustiga rohat quyildi, ishq mayidan mast Mohining ichi qizidi yoqimli titroqlar turdi, bellari qaltirab ketardi. Hamma hammasi o’zi uchun g’ayritabiiy tuyular, chuqur oh tortib lablarini tishlagancha ikki uch qattir silkinib belini ko’tarib tushirdi. Ostida to’lg’onib huzurlangan dugonasini ko’rgan Nazira ham baxtga mast bo’lar qaltirab turgan dudoqlarga yopishib o’pdi, Mohiraning yoyilb ketgan qalin sochlarini siladi, tin olishini ko’rib o’zida ham shularni his qilgis keldi. Sekin Mohining qo’lini tutib ko’ksi va qorniga ishqalay boshladi. Hamrohi nima talab qilayotganini sezgan Mohira ham o’zida bir amallab kuch topib Naziraning badanini o’pa ketdi, qornidan silab yapaloqroq lekin so’rg’ichlari uchli ko’krakdan bo’sa oldi. Unga ham bu mashg’ulot yoqdi Nazi qanday qilgan bo’lsa shunday qilib uni erkalay boshladi. Orgazmni his qila boshlagan Nazi immlagancha boshini ortga tashlar qiynoqlardan qutulmoqchidek qizning yelkalaridan itarmoqchi bo’lardi… Ikkisi holsiz tarzda bir birlarini quchib yarim yalong’och yotishar , dunyoda faqat o’zlari bordek mast edilar.

- Endi tushundim nega yigit qizlar para bo’p yurishini…- pichirladi Mohi.

- Mmm bilmabsan hali. – qiqirladi Nazi.

- Nimani aytyapsan asalim? – erkalab so’radi qiz.

- Hozir… - Nazi dediyu qo’liga telefonini olib kovlay boshladi. Bir necha papkani ochib qandaydir videoni qo’ydi. Ekranda ikki kelishgan ayol bir biri bilan ehtirosli bo’salar almashishar qo’llari bilan badanlarini yalong’ochlab borishardi .

Bunaqa sahnani endi aniq ravshan ko’rayotgan Mohi biroz uyalsada o’zida his qilgan yoqimli hisning yanada ortib borishi ekrandan ko’z oldirmasdi. Ayniqsa Naziraning issiq taftli bag’rida yana sarxushtlik sezardi. Video avjiga yetar endi jufik bir birlaring eng nozik yerlarini tillari bilan erkalashardi – shu yerida Nazi videoni o’chirdi.

- Bunisi bizga ortiqchalik qiladi menimcha, jonim? – sekin Mohining erkalab yuzidan o’pdi. – Nima bo’sayam hali bokiramiz.

- Mmm ha, lekin seni sevaman, asalim. – Mohi ham dugonasining yanoqlaridan bo’sa oldi.

Haftada bir ikki bir birlari bilan shunaqa yaqinlik qilishardi, bu narsa ikkisiga ham xush yoqar Mohi ham Nazidan kiyinish va oz moz pardoz qilishni o’rgandi. Qomatlari bir xil bo’lgani uchun Nazi ungakiyimlaridan berib turar, ko’chada ikkisi yasan tusan qilib aylanishsa yigitlar angrayib qolardi. Bu ikkisiga ham zavq verardi…

Ehtirosli qiz Mohira (2-qisim)

Mohira va Nazira munosabatlari shu taqkid davom etdi, ular bir birlari uchun yashashar edi go’yo. Kollejning ikkinchi kursni bitirish arafasida Nazirani otasi boshqa nufuzli iqtidorli o’quvchilar uchun maxsus ochilgan litseyga o’qishga ko’chirdi. Qizining qistovi bilan Mohirani ham shu yoqqa birga ko’chirdi. Bir birlaridan ajralishdan rosa qo’rqqan bu ikki dugona yana birga bo’lishlaridan baxtiyor edilar. Ammo ularning bu quvonchlari uzoqqa bormadi: yozgi ta’til boshlanganda Nazira oilasi bilan chet elga dam olgani ketishdi. Mohira uchun huddi hayot ma’nosizdek edi, rangsiz… dardini kimga aytishni bilmas, to’g’ri Nazira bir haftacha messenjerlarda yozib turdi ammo keyin asta sekin negadir uzoqlasha boshladi. Instagramdagi sahifasiga joylagan rasmlarida bir yigit bilan tushgan ko’p suratlarini joylaganini ko’rgan Mohiraning ko’ngli g’ashlandi – rashk ich etini yeya boshladi. Yozishmalarida Naziga sog’inganini tez tez takrorlar, lekin dugonasi ko’pincha qo’ysangchi deya gapni buradigan ham bo’ldi.

Mohira bu yolg’izlikka ko’p bardosh berolmadi. Ko’pincha tunlari uxlolmasdan yig’lab chiqar, tushkun va tund kayfiyatda yuradigan bo’ldi. Bir kecha chidolmadi ko’kraklari uchlari qichishib azob berdi, oyoqlari orasi ham e’tibor talab qilgandek qizib ketar qanchalik sonlarini bir biriga ishqamasin o’zini har tomonga tashlab to’lg’onmasin foyda bermasdi har tomonga tashlab to’lg’onmasin foyda bermasdi… badanini ichidan qaynab turgan nimadir qizdirar, sovub olarman deya dushga kirdi. Iliq suv ustidan quyilib badanini silab tusha boshladi, endi biroz o’zini erkin his qilar terisidan sirg’alib tushayotgan har bir tomchi mayin siypalashdek tuyulardi. Tanasiga surtib ko’pirtirgan shampunni ko’kraklariga ishqar hayolida yana Nazira bilan o’tqazgan onlarni tiklashga urindi. Ammo negadir har ko’zini yumganda Nazining boshqa bilan qo’l ushlashib yurgani namoyon bo’lar yuragi hijil bo’lib ketardi. Bir amallab yuvunib artindi va yengil halatdan boshqa narsa kiymasdan dushdan chiqdi. Onasi va akasi allaqachon uxlashgan bo’lsada tezda tovushsiz qadamlar bilan xonasiga kirib oldi. Yengillashish o’rniga endi battarroq azobda chiqqan Mohira qo’liga telefonini oldi va ozgina o’ylanib turdi. Keyin sen bo’lmasang ham baxtli bo’la olaman deya ichidan o’tqazdi. Brovserga kirib o’zini qondirishi mumkin bo’lgan so’zlarni yozib qidiruv berdi. Ingliz tilini anchagina yaxshi o’zlashtirgani uchun kerakli sahifalarni tezgina topdi. Hamma vaqt Nazira qo’yib bergan videolarni ko’rgani uchun o’zi topgan manbalar ya’ni qizlarning o’z o’zlarini qondirish lavlahalari g’alatiroq tuyuldiyu lekin naushnikdan kelayotgan ehtiros bilan ingrab qo’yayotgan o’zi kabi go’zal malakning ovozi undagi olovni alanga oldirdi. Ko’kraklarini silar uqalab uchlarini silab o’zicha huzur qilardi, tanasiga o’rmalagan otash ta’sirida halatini yechib tashladi. Shirbadan bo’lib o’zini har xil ko’yga solar qorni kindigini silab sekin asta klipdagi qizdek barmoqlarini pastki a’zosiga tekkizib qo’ya boshladi. Har silaganda tok urgandek sapchir (shuncha vaqtdan beri Nazira bilan deyarli bu sohaga teginishmagan edilar, sababi bokiralikdan ayrilishdan qo’rqishardi) rohat sezib lablarini tishlab ko’zlarini yumib oldi. Kaftini bosib ishqaganda osmonlarga uchdi bellari to’lg’onib ketar, ko’rpasini oyoqlari orasiga qisib ishqay ketdi. Mmm ohh deb nola chekib asaldonini yana yana to’shakka ishqar, taranglik sezib qaltirash jarayoniga o’ta boshladi. Anchadan beri tuymagan yengillik badaniga o’rmaladi, beli qaltirab qaltirab chuqur nafas olib huzurlandi. Oyoqlari orasidagi ko’rpasini yozmoqchi bo’lib majolsiz qo’llarini uzatdiyu namlanib qolganini sezib o’zidan uyalib qizardi...

Mohira uchun kunlar shu taqlid o’ta boshladi. Boshida ancha ko’nika olmay yurdiyu keyinchalik video darslar natija berdi, Nazirasiz ham o’zini to’liq qondiradigan bo’ldi. Unga muhtoj emasligini sezib yanada baxtli his qilardi. Yana quvnoq va erka qizga aylandi. Iliq yoz Oqshomlari bo’lgani uchun ko’pincha butunlay kiyimlarini

yechib uxlar , bundan yanada to’yib d

am olardi. Lekin hayotida o’zi uchun kimdir juda zarur ekanligini sezardi, unga haqiqiy suyanchiq kerak! Netni axtarib axtarib bir tanishuv saytini topdi, asosan virtual aloqa ishqibozlari jamlanga bu maskanda o’zini erkin sezdi, sababi hech kim uni tanimaydi… profiliga tanishuv uchun kerakli ma’lumotlarni kiritdi: yoshi, qiziqishlari, va o’zining faqat tungi libosda yuzini berkitib tushgan suratini joyladi , kimni izlash degan yeriga o’ylab turib o’zi tengi sport qaddi qomatiga ega juft deya izoh qoldirdi. Sayt uchun maxsus ishlagan dastur Mohira uchun mos kelishi mumkin talabgorlarni birin ketin chiqara boshladi. Barchasi o’zlarini maqtab status va qimmatbaho mashina soatlarni ko’z ko’z qilib tushgan surat joylagan, ba’zilar esa butkul kiyimsiz holatda asboblarini yaqqol ochib tushgan rasm qo’yishgan. Ketma ket xabarlar kelar barchasi uni birdaniga virtual aloqaga chaqirish mazmunida edi. Qilgan ishidan endi afsuslana boshlagan Mohira tezda sahifalarni yopa boshladi. Kerakmas…deya ichida qaytardi. Lekin yopa turib huddi o’zi kabi endi ro’yxatdan o’tganlar ichidan ham unga mos deya bi talabgorni ko’rsatib sms keldi. Avasida oddiygina sport kiyimidagi yigit surati u ham yuzini bekitgan. Tavakkal deya shaxsiy xatga o’tdi va talabni qabul qildi. Yigit xabar yozdi: “Salom, yaxshimisiz?” Mohira: “Alik, yaxshiman. O’zlarichi?”… shu tariqa yozishmalarda tanishishdi. Yigit o’zini Timur deya, erkin kurash bilan shug’ullanishi keyin Mohiraga qo’shni shahardan ekanligini aytdi. Mohira bilan samimiy ohangda erkin suhbat qurar hech ayni o’sha maqsad ko’zlangan mavzuni ochmasdi. Qizga ham bu narsa qulay tuyuldi, Nazira bilanku qiz bola bo’lgani uchun bemalol aloqa qilardi, majburlikdan o’zini qondirib yurdi, lekin yigit kishi bilan netda bo’lsayam aloqada bo’lish unga uyatli tuyular shu sabab bu haqda ochiq yozmas, Timuring ham uni bunga majburlamasligidan erkin his qilardi o’zini. Yigit undan suratini ham so’ramas shunchaki netdagi qadrli kishidek aloqada edi. Mohira undan suratini so’raganda to’liq rasmini yubordi, haqiqatda oddiy ammo ancha kelishgan qomatli yigit ekanligini ko’rib quvondi. O’zini uning yonida tasavvur qilar, huddi u erkalayotgandek hislarni tuyardi to’shakda yotganda .

olamda. Asosan qiziqshlar, qandaydir o’zlari uchun qiziq mavzularda suhbat qurishar ba’zi ba’zida Timur Mohirani sevishini izhor qilib romantik suratlar tashlar – bundan qizning ichi allanechuk bo’lib eti jimirlardi…

- Mohira, sizni sevaman… - navbatdagi tungi xabarlashuvni shu so’zlar bilan boshladi Timur.

- Qo’ysangizchi – qiz doimgi javobini berdi.

- Ishonmaysizda.

- Ha ishonmayman, hatto yuzimni ham ko’rmagansiz. Keyin balki sizga mos emasdurman. – shu paytgacha Mohira faqat yuzi yshrilgan va faqat uyda tushgan rasmlarini yuborgandi xalos.

- Chiroyliligiz aniq.

- Qayerdan bilasiz?

- Sezaman. Menga o’xshagan yigitga faqat go’zal qiz munosib. – gpni hazilga oldi yigit.

- Voy bo’ yaxshiyam qiz bolamassiz ekan.))

….

Kuz kelib o’qish boshlandi. Nazira ham chet eldan qaytib keldi. Litseyda Mohira bilan uchrashgach o’zi unutgan hislar yana uyg’ondi unda. Birga vaqt o’tkazishga urinishlari bekor ketdi, Mohi repititorni bahona qilib ketib qolardi. Bu orada uni unashtirishdi va Mohira bilan butkul aloqani uzishga qaror qildi…

Mohira Timur bilan yaqin bo’lib borar, endi haqiqatda yigit qizning hayotini egalagandi. Faqat qiz unga kimligini tanishtirishdan hali hamon cho’chirdi.

- Mohira, sizga syurprizim bor))

- Nima ekan?

- … (Timur oltin medal taqib tushgan rasmini yubordi. U erkin kurash bo’yicha mahalliy chempionatda g’olib bo’lganini bildirdi)

Mohiraning ham bundan boshi osmonga yetdi. Tabriklar yo’lladi.

- Yana bir sovg’am bor.

- Voy yana nima?

- Ertaga aytaman, ozroq ichiz qizisin….

- Yana boshladizmi?

- Hada, sizam meni qiynaysizu!

- Xo’p kutaman.

Ertasiga o’qishga borgan Mohirani yana va yana ikki sovg’a kutib oldi.

Endi birinchi para dars boshlanganda eshik ochilib litsey direktori va uning

ketidan… Timur kirib keldi. Direktor bu yigit maxsus taklif bilan shu kollej sport jamoasini kuchaytirish maqsadida o’qishga taklif qil

inganini takidlab, endi shu guruhda tahsil olishini aytib chiqib ketdi.

Hammaga yana bir bor o’zini tanishtirgan Timur orqaroqdagi bo’sh joyga borib joylashdi. Timurni ko’rishi bilan quloqlarigacha qizillik yugurgan o’zini bildirmaslikka urinib hatto nafas ololmaytgan Mohira nima qilishga hayron edi. Seni tanimaydi, lekin ismimdan…. Mohiralar son mingtaku, qayerdan bilsin deya o’ziga tasalli berar. Lekin domla yo’qlama qilib uni chaqirganda Timur ham unga sinchkovlik bilan e’tibor qilganini his etdi…

Darslar tugashi bilan narsalarini apil tapil yig’ishtirgan Mohira tezgina sinfxonadan chiqib ketdi, lekin chiqishi bilan ortidan Nazira chaqirib qoldi.

- Mohi, yur senda gapim bor.

- Nima gap Nazi? Ingliz tiliga kech qolyapman… tezroq gapir

- Yaqinda to’yim… anu haligi… endi…

- Tushundim, tabriklayman dugonajon. – o’zi bilmasdan quchoqlab oldi.

- Rahmat, faqat oramizdagilar… endi unutamiza?

- Hmm… nimalarni aytyapsan o’zi?. – ko’z qisib qo’ydi Mohi.

Lekin ichida undan haqiqiatda ajralganini his qildi. Kechgacha parishon yurdi. Ovqatlanib xonasiga chiqqach darslarini qilishga qo’li brmadi, chalg’iy deya elektron pochtasiga kirdi. Kirishini kutib turgandek Timur yozdi:

- Salom

- Salom – ichida nimadir uyg’ondi. Ko’ngli to’lib ketdi.

- Qalaysiz?

- Bo’ladi, sizchi?

- Menda hammasi zo’r. Nega yaxshi emas sizda?

- Kechadan beri kutib charchadimda)) – hazilga burmoqchi bo’ldi qiz.

- Hmm. Endi sizni shahringizda o’qiyman.. – yigit shunday deya bugundan Mohiraning litseyida o’qish boshlaganini aytdi.

“Bilaman” deb yuborardi aniq qarshisida b’lganda. Jim yozmay turganda, Timurning o’zi gap boshladi:

- Guruhimda Mohira degani bor ekan…

- O’sha menman! – chidolmadi Mohira.

- Hazillashyapsiza yana?)) – kulgan smayllar qo’shib yozdi yigit.

- Ertagacha kuting sizam… - shart telefonini o’chirdi Mohira. Kunduzi Nazira unga o’sha yozda tanishgan yigitga turmushga chiqayotganini, ta’tilda tanishib allaqachon u bilan qovushganini va endi judayam baxtli yashashini aytganini hazm qilolmadi. Alam ustida menam baxtli bo’laman deya unga yana qasdlandi, va o’zi kutmagan qadamni bosdi.

Biroz gangib turdiyu, boshqalarga mumkin demak menga ham deb dalda berdi o’ziga.

Ertasiga o’qishga borgacha, Timurning ko’zlariga ikki uch marta tik qarab oldi. Timur ham undan ko’z uzmas. Samimiy nigohlar bilan qizni butun darsda kuzatib bordi. Darsdan so’ng xonada faqat ikkisi qolishdi.

- Mana Timur, men o’shaman…

- Rosti ko’zlarimga ishonolmayapman… kecha his qilgandek bo’ldimu negadir…

- Tushundim, menga o’xshagan qizni o’sha saytda yurishini qabul qilomagansiz.

- Yo’q unday emas…

- Huddi shunday, bilasizmi Timur men ham sizni sevaman. – ko’zlarga tik boqdi Mohira. – agar sizni menga hislaringiz samimiy bo’lsa, taqdirimiz shu yerdan bir bo’lsin.

Qizdan bunchalik jur’atni kutmagan yigit dovdirab qoldi. Nima qilishga hayron edi. To’g’ri avvalari ancha muncha qizlar bilan ishq o’yini o’ynab ko’rgan, lekin bu qiz bilan barchasini samimiy aloqalar bilan boshlagani uchun lol edi vaziyatdan… uzoq jimlik cho’kdi oraga. Sekin qizning qo’lini tutgan Timur:

- Sizga bo’lgan tuyg’ularim o’zgarmaydi, Mohira. Sevaman sizni!

Bu so’zlar Mohiraning qalbidagi Naziradan qolgan jarohatga malham bo’ldi.

O’qishda aytarli munosabatlarini oshkor qilishmas, ko’pincha telegram messenjeri orqali yozishib turishardi. Pana panada Mohira anchada beri tuymayotgan his o’tli bo’salar olinar, lekin endi ancha o’zini bosib qolgan qiz umuman bundan ortig’iga yo’l bermasdi. Timur ham shu qizni baxtim deya tanlab olgandi, shu sabab deyarli ortiqcha harakatlar qilmas, doimo himoyasida asrab avaylab yuradigan bo’ldi.

Kunlar o’tdi. Nazira aytgan to’y kuni keldi. Bu kun uchun Mohira alohida tayorlandi: maxsus kiyim bayram kiyimi harid qildi, butun uruh bo’lib to’yga borishnin kelishib olishdi, Timur ham Mohirag mos kostyum shim

tanladi.

Naziraning to’y oqshomi o’tadigan to’yxonaga kirib borishganda Mohira va Timur barchadan ajralib turishardi. Yonidagi alp qomat yigit qo’lidan tutib olgan go’zal malika. Ikkisi birga borib Nazira va kuyovni tabriklashdi. Butun oqshom xursandchili

kda o’t

di. Mohira Naziraga qarab turib Timurning yelkasidan quchib raqsga tushar shu bilan o’zining ham baxtli ekanligini ko’rsatardi.

Bazmdan chiqishgach hamma tarqala boshladi. Mohirani o’zim kuzatib qo’yaman deya Timur birga olib ketdi. Yo’lda ketishar ekan shu vaqtgacha tanishganlaridan beri nimalar o’zgargani suhbatlashib ketishdi.

Yigti yo’lni qizning uyiga tomon burganda qiz to’xtadi:

- Timur bilasizmi? Men bugun Naziranikida yotib qolaman deb uydan chiqqanman. – yerga qarab aytilgan bu so’zlar o’sha narsa uchun shama edi…

Birga Timurning kvartirasiga yetib kelishdi, anchagina o’ziga to’q bo’lgani uchun Timurga ota onasi alohida ijara uy olib berishgan edi. Eshik yopilar yopilmas qiz uni quchib bag’riga kirdi. Baqavvut qo’llar, yigitning issiq nafasi, shirin atir, suyib erkalashlar… Barchasi bir bo’lib qizni mast qildi. Hali hech qilmagan hislarga asir bo’ldi. Yigit lablaridan yutoqib o’par, tishlab qo’yishlari, kafti bilan badanini ezg’ilashlari qizdagi ehtiros bulog’ini qaynata boshladi. Kiyimlarini chala yechib bir birlaridan ajrala olmay bo’salar olishar. Mohira borini sevgilisiga bag’ishlasha rozi edi. Timur esa ohistalik bilan harakatlarga o’tgan. Qizning qorni kindigidan silab siypalar, kaftini baravar ko’kraklariga bosib silab ezardi. Kayfda huzurlanib yotgan qiz ingrab tirnoqlarini yigitning yelkalariga botirmoqchi bo’lar, bu yanada yigitni qitiqlardi. Qizni to’liq yechintirishga ulgurgan Timur uning bo’yin va yelka sohalaridan nozik harakatlar bilan bo’sa olardi. Oh tortib erkalanayotgan Mohi visol taftida shamdek yonib erirdi, hech tugamasa edi deya Timurning sochlarini silardi. Tarang holatga kelgan ko’kraklarning uchlari ham tik turib qizga azob berar yigitdan najot kutib bag’rini uning lablariga tutdi. Siynalarni so’rib lablari orasiga olib erkalayotgan Timur qizga o’zi olayotgandan o’n chandon ko’proq rohat bag’ishlardi. Nafasi tezlashib hansirab yotgan Mohira qattiq ingroq bilan bellarini tebratib to’lg’ondi va manzilga yetdi, talavasaga tushgandek to’lg’onib eyforiyaga aylangandi uning ehtirosi. Ko’zlarini yumib mayin yoqimli ovozlar bilan tinchib qolganda oyoqlari orasida issiq narsani sezdi. Hozir og’riq bo’ladi chidashim kerak degan his bilan lablarini tishlab o’zini bo’sh qo’yishga urinardi. Qo’rquv bilan kutyotgan narsasi sodir bo’lmadi. Timur quloqlariga tez tez uni sevishini baxtli qilishini takrorlab yanada erita boshladi va tarang asbobini qizning amiga ishqab silay ketdi. Mohira tuymagan yana bir his haqiqiy erkak tafti va ehtirosini yana uni qiynoqqa oldi. Badanidan olingan bo’salar qizni olov kabi yondirar, kayf… Sevgilisining tez tez qilayotgan harakatlari jonini olar darajada rohat bag’ishlar yurak zarbi shunchalar tez ediki nafas olishga ham qiynala boshladi. Butun xonani boshiga ko’tarib imm ayy deya ingroq chiqardi. Timurning belidan oyog’ini o’tqazib rosa to’lg’andi. Sonlari orasiga, nozik nuqtalariga tomgan issiq urug’dan badani bo’shashib Timurga ham rohat berolganini his etdi